Co się stało? Jesteśmy po ślubie.
Czy to zmowa?
Nie sądzę, bo zabrałeś mnie ze sobą.
To jest to samo.
Co...
co to był za stary film?
Twierdzący, że naprawdę nas nie ma.
To musi być to.
Poczuj moje serce.
Dożyjesz do obiadu?
Dopiero potem.
Uwielbiam takie życie.
Zaoszczędzę, byśmy zostali w Brazylii do końca życia.
Pomyślę o tym.
Myślisz, że tak to jest być z dala?
Kotku,
gdzie zniknęłaś?
Nie rób tego sobie.
Wszystko jest wspaniałe.
Wspaniałe.
Tutaj nie czuje się jak zero.
MOŻESZ BYĆ W NIEBIE PRZEZ GODZINĘ...
NIM DIABEŁ DOWIE SIĘ, ŻE NIE ŻYJESZ
DZIEŃ NAPADU
Do zobaczenia.
Kocham cię.
Niczego nie dotykaj! Cisza! Cofnij się!
Zgaś światła. Zgaś!
Nawet nie myśl o alarmie. Do rogu!
Otwórz kasę! Ruszaj się!
Mam cię zastrzelić? Otwieraj!
Jazda do rogu! Ręce w dół.
Chodź tu. Żebym cię widział.
Do rogu. Chodź tu!
Ręce w dół.
Tylko tyle masz?
Widzę cię. Odejdź od alarmu.
Wracaj do rogu!
Ręce wzdłuż ciała. Widzę cię.
Zastrzelę cię. W mgnieniu oka.
Tylko tyle?
Diamenty.
Gdzie są klucze? Do skrzynki.
W szufladzie.
To te? Nie ruszaj się.
Wszystkie takie same?
Głupia suka. Obserwuję cię.
Który to?
Pierdolone szkło. Chuj z nim.
Postrzeliłaś mnie głupia pindo.
Broń...
Kurwa, Andy!
Głupek!
Pierdolony Andy!
HANK: 3 DNI PRZED NAPADEM
- 2 z czterech. Masz 50% - Drugie to błąd miotacza.
Dobry mecz. Kto jest głodny?
- Mogę kolejnego hot-doga? - Zasłużyłaś sobie.
Matka zabrania jej jeść śmieci.
- Proszę, twój hot-dog. - Ile ci wiszę?
- Twoja kasa tu nie przejdzie. - Zapłacę.
Na pewno?
Dobry mecz?
Daj buziaka. Do zobaczenia w weekend.
Masz piłkę.
- Nie karmiłeś jej śmieciami. - Jasne, że nie.
Żeby nie weszło jej w nawyk, już jest pulchna.
- Sama jesteś pulchna. - Wal się.
- Smarowała się kremem UV? - Było pochmurnie.
Są przebłyski. Masz moje pieniądze?
- Wiesz ile ta szkoła kosztuje? - Sam chciałeś ją tam wysłać.
Bo to porządna szkoła i chciała tam iść.
- Wisisz mi za 3 miesiące. - Nie tobie, tylko Danielle.
Nie rób się semantyczny. Kwiecień, maj i czerwiec!
Obiecuję.
Szmelc.
Mogę pożyczyć telefon?
Nie mam.
Powoduję raka. Tam jest budka.
Może zaczekać.
Co się stało?
Powinieneś chwytać świat za jaja, ale ci chyba brakuję.
Mam je kiedy trzeba.
Mądrala.
Zawsze to w tobie podziwiałem, twój intelekt.
- Kutas z ciebie. - Jak zawsze.
- Zobaczmy czy jeszcze masz. - Co?
Jajca.
Potrzebujesz kasy. Ja też, rozwiążmy to.
O czym mówisz?
Jest miejsce do obskoczenia.
Łatwa kasa pod ręką.
Co ty mówisz?
600 kawałków.
Jest ubezpieczone, żeby zadowolić twoje pedalskie sumienie.
Płacą 20 centów za dolara.
60 tysięcy dla każdego.
Mniej więcej.
- Nie mogę uwierzyć. - Uwierz.
Jest bezpiecznie, nikomu nie stanie się krzywda.
Wszyscy wygrywają. Jest doskonale.
Dlaczego?
- Potrzebujesz kasy? - Tak, ale to rabunek.
Nie jestem przestępcą. Mam dziecko.
Żyjesz w łajnie.
W łajnie. Twoje słowa.
Codziennie to powtarzasz.
To nie takie poważne, jak sądzisz.
Braciszku, nie ufasz mi?
- Po to chciałeś się spotkać? - Dokładnie.
Żeby namówić cię do szaleństwa.
Co to za miejsce?
Najpierw musisz się zdeklarować.
Jak tam żona?
Cześć, Hank.
- Mam spotkanie, za chwilę wrócę. - Pewnie, przecież to czwartek.
Wcześnie jesteś.
Za dnia jestem strasznie zajęta.
- Przemyśl to chociaż. - Już to przemyślałam.
Wyciągnęłam wniosek, jesteś wariat.
Gdzie mam z tobą wyjechać?
Masz alimenty, szkołę Danielle...
wynajem.
Hipoteka.
Wszystko rozwiążę.
Musisz dorosnąć.
Dobrze ci idzie...
powinieneś z tego korzystać. Prócz dobrego seksu, nic od ciebie nie chcę.
Kocham cię. Chcę więcej.
Tak jak Oliver Twist.
Chcesz dokładkę...
czy naprawdę musisz już wracać?
Nie traćmy serca w tej dotkliwej próbie, Czując, co czujem, czyńmy, co na dobie.
Ten z nas najstarszy zniósł najwięcej ciosów,
My nie dożyjem równych lat i losów.
Byłaś wspaniała. Dziadkowi też się podobało.
Muszę mieć twój autograf.
- Byłaś niesamowita. - Tato, przestań.
- Ominęłam kilka linijek. - Nie zauważyłem.
Byłaś świetna.
Czy mogę zobaczyć Lion King. Jest wycieczka klasowa.
Pytałaś ojca?
- Mogę? - Pewnie.
To kosztuje 130$. Ale hotel jest wliczony.
Świetnie.
- Możemy porozmawiać? - Gdzie jesteś?
- W holu. Przy kafeterii. - W biurze za 30 sekund.
Super 111 Riverside twierdzi, że granice... Potrzebuje...
Więc?
- To miejsce, o którym rozmawialiśmy... - Które?
- Te, które zamierzaliśmy... - Obskoczyć?
Obrabować?
Powiedz.
Opowiedz mi.
Najpierw musisz w to wejść, jak to zrobisz nie ma wyjścia.
Wchodzę.
Pokaż ręce.
- Powtórz. - O czym mówisz?
- Powtórz: wchodzę. - Wchodzę.
Chciałem zobaczyć czy nie krzyżujesz palce.
Wchodzę. Co robimy i kiedy?
To sklep jubilerski. Dzwoni coś?
A jeśli powiem, że obok jest sklep sportowy a z drugiej strony drogeria?
Zgadza się. Już wiesz.
Nie chcesz Tiffany'ego, tylko akcję "mama i tata".
Uczęszczane miejsce, w sobotę, przed wyczyszczeniem sejfu.
Obaj tam pracowaliśmy, znamy kombinacje sejfów, alarmy.
Utarg tygodniowy...
biżuteria, skrzynki, skarbiec, 500-600 tysięcy dolarów.
Paniusia, która tam pracuje jest sama do południa.
To sklep mamy i taty.
Tak powiedziałem.
Akcja "mama i tata".
- Tak nie można. - Pewnie, że tak.
Idealny plan.
Zajmie chwilę, ubezpieczenie pokryje straty.
Nikt się tym nie przejmie.
Czemu mam w tym brać udział?
Rozwiąże problemy nas obu.
A ty co musisz rozwiązać?
To samo co ty. Potrzebuję pieniędzy.
- To znaczy? - Nie twoja sprawa.
Chcę się wydostać, to wszystko.
Przy okazji pomogę starszemu bratu.
- Chyba nie dam rady. - Dasz.
2 tysiące dolarów.
Przedpłata.
Zobaczymy ile ci to da.
Wyobraź sobie resztę.
900 dolarów.
- Wciąż wisisz za maj i czerwiec. - Wszystko w poniedziałek!
- Tak powiedziałem. - Frajer z ciebie!
- Bo przychodzę z dziewięcioma stówami? - Nie są dla mnie.
Maj i czerwiec, dupku. Danielle obiad!
Nie bierz mnie na wstrzymanie.
- Kupię ci drinka. - Pracuję. Więcej ci nie postawię.
- Mam kasę. - Masz interes?
Przysiądź się, mam dla ciebie propozycję.
Później.
- A co jeśli jest strażnik? - Nie ma.
- To sklep rodziców. - Kto rabuje takie miejsca?
Jest na przedmieściach. Nie w mieście.
Podjeżdżamy i oglądamy miejsce. W razie problemów, odjeżdżamy.
Mówimy "walić to, wracamy", a ja zatrzymuję kasę?
Zatrzymujesz.
- Hanson? - To ja.
- Na miłość boską, musimy jechać. - Momencik.
Jest strasznie wcześnie.
- Po co z nim się zadajesz? - Chodzi o robotę.
Gówno mnie to obchodzi.
Chris nie wstaję tak wcześnie.
- Dzięki, kotku. - Cicho, nie obudźcie dziecka.
Ciebie też się tyczy.
Szybko.
Do roboty.
Jesteśmy na miejscu?
- Kim ty kurwa masz być? - Pracowałem tam.
Nie mogą mnie poznać.
- Jesteś amatorem. - No i?
Coś ci powiem, wyglądasz jak kretyn. Sam to zrobię.
- Naprawdę? - Zajmij się jazdą, a ja robotą.
- A jak będziesz potrzebował pomocy? - Mam ją ze sobą.
Żadnego strzelania.
- Zajmij się jazdą, ja robotą. - Żadnego strzelania.
Nie masz do tego jaj. Ja je mam. Do tego spluwę.
Nie podoba się to spadam.
Po prostu bez strzelania.
Jeszcze 10 minut.
- Co to ma być? - Całą drogę słuchałem tego pedalstwa.
Teraz muszę wejść w rolę.
Już czas.
Gotowy?
Samochód na chodzie, drzwi otwarte, wskakuję i odjeżdżamy.
Proste jak drut.
No to jazda.
Czy zastałem Andrew Hansona?
Mooney.
Powiedz, że to Mooney.
Pan Mooney na drugiej linii. Brzmi jak czubek.
Łącz.
Spieprzyło się.
Co ja kurwa zrobię?
ANDY: 4 DNI PRZED NAPADEM
To jakiś błąd.
Albo banku, albo mój.
Może nie wpłaciłem wystarczająco pieniędzy.
Nie martw się. Dostaniesz gotówkę, wszystko załatwię.
- Czekamy w pokoju konferencyjnym. - Zaraz będę.
Następnie...
audytorzy.
IRS przeprowadzi u nas audyt. Audytorzy przyjdą w poniedziałek.
Spędzą kilka dni w każdym wydziale. W poniedziałek zaczną od działu kadr.
Więc jesteś pierwszy, Andy.
Świetnie.
Nie ma problemu.
Głodny?
Napij się.
Tonik.
Na rynku nieruchomości...
z każdej strony wszystko jest w porządku.
Każdego dnia...
wszystko się sumuje.
Wynik zawsze jest sumą części.
Wszystko jest czyste, przejrzyste.
Ale moje życie...
nie sumuje się.
Nic nie jest z sobą połączone.
Nie jestem sumą własnych części.
Moje części nie sumują się w jedność.
We własną jedność.
Załatw sobie psychiatrę, albo żonę.
- Mam żonę. - To psychiatrę.
To przeze mnie?
Co za różnica?
Kolejny cios.
Przysięgam, zmienię to.
Pragnę tylko ciebie.
Kiepsko gotuję, dom wygląda jak burdel, nie wiem czemu chcesz ze mną być.
W Rio nie byłaś.
Jaka?
Kiepską żoną.
Można to zwalić na Rio.
Możemy tam wrócić.
Do Rio.
- Żeby mieszkać? - Oczywiście.
Zwariowałeś.
Nie, jest tam boom na nieruchomości.
Dużo świeżej forsy.
Jest tam jak w Europie, wszyscy chcą nieruchomości w N.Y.
Nie znają tamtego rynku.
Nie znasz języka.
Nauczę się.
Gdy mnie spotkałaś, moją największą szansą, było dziedziczenie sklepu rodziców...
W Westchester.
Wiem, że to nie biurowiec Trampa...
ale spójrz na nasze życie.
Wziąłem tę żałosną posadę w biurze, jako goniec.
A podlega mi już 6 osób.
Jestem bystry.
Znam aspekty.
Z pewnością.
Co to miało znaczyć?
Nie ma umowy ekstradycyjnej między Brazylią a USA.
- Skąd to do cholery wiesz? - Widziałam w filmie.
Widziałem ten sam film.
O czym myślisz?
Nie mogę powiedzieć.
Chcę cię tam zobaczyć.
To miłe miejsce by zamieszkać.
- W jakim języku mówią? - Portugalskim.
Mówię trochę po hiszpańsku.
- To nie ten sam język. - Właśnie, że tak.
- Po co tu przyszedłeś? - Wiem, czym się zajmujesz.
- Jesteś gliną. - Nie.
Sprawdzam, czy wciąż jesteś. Przyniosę towar, jak chcesz to weźmiesz.
- Ale wiem, że weźmiesz. - Niby co, tajniaku?
Sprawdź mnie.
Wrócę.
2 tysiące dolarów.
Przedpłata.
Zobaczymy ile ci to da.
Wyobraź sobie resztę.
- To jak zaczynamy? - Nie my. Ty.
Ja? Co ja wiem o napadach?
Nauczysz się.
Na szkoleniu.
- Przestań, to poważna sprawa. - Mówię całkiem serio.
- Nie mogę pójść do sklepu. - Czemu?
3 miesiące temu robiłem prezentacje sklepu.
Myśleli nad kupnem, było dużo uścisków. "Jak się czujesz?"
"Dawno cię nie widziałem." I inne tego typu pierdoły.
Big chain ich wykupi.
Zbyt łatwo mnie poznają.
To przesuniemy, wiesz...
Możemy. Zaczekać rok.
Nie wiem jak ty, ale moje problemy mnie naciskają.
- Nie wiem jak zacząć. - Nie maż się.
Kupujesz broń zabawkę.
W sklepie dla dzieci.
Ta starsza pani pracująca w sobotę, jak się nazywa?
Doris Mansfrend.
Podciąga pod 70-stkę? Ślepa jak nietoperz.
Te zabawki wyglądają tak prawdziwie, że gliny się nabierają.
Idziesz o 8, zaciągasz na zaplecze i opróżniasz sejf.
Wszystko wrzucasz do wora.
Prosta sprawa.
Sam nie wiem.
Dasz radę.
Każdy by dał.
- Uważam... - Wiem, wiem.
Za późno na myślenie.
Za późno.
To nasza przyszłość.
Pan Mooney na drugiej linii. Brzmi jak czubek.
Łącz.
Spieprzyło się.
Co ja kurwa zrobię?
- Może w innym skrzydle? - Spokojnie, próbuję pomóc.
- Ojciec dzwonił, dopiero przyszedłem. - Zajmę się tym.
Nie mamy Charlesa Hansona.
Mamy Nanette Hanson.
Jest Nanette Hanson. Przywieziona 3 godziny temu.
Rany postrzałowe.
- Gdzie jest? - Na intensywnej terapii.
Chwileczkę! Jest pan spokrewniony?
Tato...
Jest nieprzytomna.
Jest...
Mówią...
CHARLES: DZIEŃ PRZED NAPADEM
- Jak się czujesz? - Staro.
- Uczę się tydzień, a nic nie pamiętam. - Zdasz te testy.
Spędzę na tym własne urodziny. Rozmawiałaś z braćmi?
Kilka tygodni temu.
Co u nich?
Są zajęci.
Są po prostu sobą.
Koniec nauki, solenizancie. Nadszedł moment prawdy.
- O której Doris przychodzi do sklepu? - Najwcześniej o 12.
Musi pilnować wnuczkę.
Odbiorę cię po testach.
Idealny wynik.
Gratuluję.
Proszę zabrać to do okienka C. Dostanie pan test wzroku.
Ten dobrze napiszę. Ciężko się uczyłem.
To mój sklep.
Co się stało?
Chcę wiedzieć! Gdzie moja żona?
- Proszę się uspokoić. - To moja żona!
Kocham cię.
Możemy zrobić więcej testów, ale do tej pory...
jest to mało prawdopodobne.
Nie ma aktywności mózgowej. Statystycznie mówiąc...
jest nikła szansa na wyzdrowienie.
Dlaczego mama była w pracy? Myślałem, że już tam nie pracuje?
Doris musiała niańczyć, a ja zrobić testy.
Mam dziś urodziny.
Gdzie twój brat?
Mówi, że nie może znieść oglądania jej w tym stanie.
MARTWY RABUŚ ZIDENTYFIKOWANY
28 lat.
Jakiś wyrostek z Red Hook. Co on tu robił?
Wybrał sklep na chybił trafił?
To takie niepoważne, przypadkowe.
Dlaczego ja? Dlaczego ona?
Co ten dzieciak robił?
Twoje miejsce jest w piekle!
Rozumiem. Dziękuję.
- Lepiej zadzwonić w celu spotkania. - Wolę poczekać.
Musisz podjąć decyzję.
Rabuś urodził się w Teksasie, stamtąd pochodzi skradzione prawo jazdy.
Broń pochodzi z N.Y.
- ...w rok później. - Mama potrzebuje decyzji.
- Zostaw go. - Trzeba podjąć decyzję.
- Mama jest w rękach Chrystusa. - Nie pierdol tu!
- Nie powinieneś naciskać na tatę. - Musi ją podjąć!
Wiemy, że to trudne...
Odłączcie ją.
O potężny, miłosierny Boże...
pamiętaj o miłosierdziu, którym obdarzyłeś Nanette.
Przyjmij ją do królestwa Bożego.
Gdyż nasza siostra spoczywa w pokoju.
Pamiętaj jednak, o tych co w żałobie są...
pociesz ich w stracie, której doświadczyli.
Bóg zdecydował wezwać Nanette...
Gdyż jesteśmy prochem i w proch się obrócimy.
Moje kondolencje, mama była dobrą przyjaciółką.
Nie wytrzymam tego.
Zawsze był dzieckiem.
Nie mogę rozmawiać.
Nie mogę. Muszę kończyć, Andy mnie potrzebuje.
- Komisariat. - Z detektywem Barretem proszę.
Moment.
- Nie ma go. - A wie tam ktoś o sprawie Nanette Hanson?
- Z kim rozmawiam? - Charles Hanson.
Chwileczkę.
Sierżant Sullivan.
Dzień dobry, sierżancie próbuję skontaktować się z detektywem Barretem.
- Zostawić wiadomość? - Nie.
Nikogo ta sprawa nie obchodzi? Nikt tam nie pracuje?
Chce pan zostawić wiadomość?
HANK: DZIEŃ NAPADU
Wiesz jak to jest dla mnie ważne?
Myślałem, że dam radę...
- ale nie załatwiłem pieniędzy. - Wszyscy sądzą, że będę.
Co im powiem?
- Będą inne wycieczki. - Nie do Lion King.
Mogłeś powiedzieć, że cię nie stać.
I zachować upokorzenia wśród przyjaciół z powodu ojca frajera.
Tu Hank, wyszedłem. Zostaw wiadomość.
Wiem, że tam jesteś. Podnieś słuchawkę.
No podnieś.
Podnieś słuchawkę, pedale.
- Gdzie byłeś? - Tutaj
Zmogło mnie.
Co robiłeś z tym dupkiem?
- Bałem się. - Miało nie być broni.
Musimy pogadać.
Spotkajmy się u Mooneya. Wciąż nie odwiedziłeś mamy.
- Co mam powiedzieć? - Nic, chuju!
- Kto jeszcze wie? - Nikt.
Nikomu nie mówiłeś?
Nie widziano cię z Bobbym?
- A tutaj? - Było tłoczno.
- Razem wypożyczyliście wóz? - Nie.
- Zgarnąłeś go? - Z domu.
Widział cię ktoś?
Widział?!
Nikt cię tam nie widział?
Wyczyściłeś wóz?
Cały.
- Zostawiłeś coś w samochodzie? - Oczywiście, że nie.
Będzie dobrze.
Nie skojarzą wozu z nami, będzie dobrze.
- Co ja sobie myślałem? - Wracaj do pracy, jakby nigdy nic.
Tak mi przykro.
- Nie przeżyję tego. - Zamknij się.
- Tak bardzo ją kochałem. - Stul pysk.
Pomyśl, co ojciec musi czuć.
Dzwoni Mike Stubin z wypożyczalni aut. Zwrócił pan samochód...
ale zapomniał pan wziąć rzeczy osobistych.
Proszę zadzwonić na 555-2649
Prosić Mike'a Stubina. Numer 555-2649.
Dodzwoniłeś się do Auto-Rent, biuro jest zamknięte...
Kurwa!
W porządku.
Zgadza się 2.55$ plus podatek.
Za dodatkowe 17$ mogę awansować na luksusowe.
Albo za... Tak.
Zgadza się, klasa średnia to 2.55$ plus podatek.
Chyba, że chce pan SUV-a, za jedyne...
Jest Mike Stubin?
Chce pan SUV-a?
Średnia klasa jest w porządku.
Dziękuję za telefon.
W czym mogę pomóc?
Dostałem wiadomość od Mike'a Stubina.
Zostawiłem coś w samochodzie, który zwróciłem.
Płytę CD.
Musi pan rozmawiać z panem Stubinem. Jest kierownikiem.
Więc mogę?
Nie ma go. Musi pan wrócić.
- Kiedy będzie? - Dzisiaj go nie będzie.
Może pan mi pomoże?
Przykro mi. Przepraszam.
Będzie jutro?
Tego nie powiedziałem. Nie zależy to ode mnie.
To on.
Kolego...
To ten?
Byłeś z Bobbym w sobotę?
Zadałem pytanie.
Tak.
- Jak się nazywasz? - Hank.
- Jaki Hank? - Chodźcie.
Porozmawiamy.
- Siadajcie. - Tutaj?
O co chodzi?
Moja siostra stała się wdową.
- Mówiliście, że mieliście z Bobbym robotę. - Bobby tak mówił.
Przez co został zastrzelony, ale ty nie.
Ja mu załatwiłem samochód. Tak mi przykro.
Co to kurwa znaczy?
Bobby chciał pożyczyć wóz, ale potem...
Był piątkowy wieczór, ale nie miał karty, więc pożyczyłem za niego.
Pożyczyłem mu pieniądze, to wszystko.
- Tak mi przykro. - Kłamiesz?
Bo jakby Bobby chciał auto to by je ukradł.
Zaczekaj na zewnątrz. Ja się tym zajmę.
Masz prawo jazdy?
Prawko, żeby pokazać przy wypożyczaniu.
Pokaż.
Henry Hanson.
Tutaj mieszkasz?
Będę z tobą szczery, chico.
- Mogę cię tak nazywać? - Wołają na mnie Hank.
Bobby był szumowiną.
Ja to wiem, ty to wiesz. Ale nie o to chodzi.
Ta szumowina była ojcem dziecka mojej siostry.
Płacił rachunki. A teraz nie żyje...
a ja sobie myśle, kto będzie płacił za rachunki?
- Tak mi przykro. - Nie zapłacę tym rachunków, chico.
Potrzebujemy ugody, zaoferuj coś.
10 tysięcy, załatwione. Może być utarg.
Jeśli nie chcesz 10, może być 15 tysięcy.
Moja siostra chce bym cię zabił.
Mogę też zadzwonić po gliny.
Ale nie lubię glin.
I gliny nie zapłacą rachunków.
Więc nasza ugoda jest uczciwa.
- Pojutrze, chico. - Mogę?
Tutaj o ósmej.
Ocipiałeś?
Liczyłem, że zostało ci coś po ugodzie.
Tobie, pieniądze? Mnie wisisz 2 tysiące.
Że miałeś w ogóle czelność pytać.
Mam poważne kłopoty.
Gówno mnie to obchodzi. Gdy po raz kolejny się pokażesz...
lepiej przynieś pieniądze.
- Przekaż Danielle, że ją kocham. - Gdybyś ją kochał, płaciłbyś alimenty.
Tak mi przykro. Była cudowną osobą.
Niech pana Bóg błogosławi.
Nie wytrzymam tego.
Zawsze był dzieckiem.
- Cześć, Gina. - Nie mogę rozmawiać.
Andy mnie potrzebuje, muszę kończyć.
- Zastałem Mike'a Stubina? - Do południa nie. Mogę pomóc?
W sobotę zwróciłem samochód...
- i zapomniałem czegoś. - Hanson?
Jestem pewny, że to płyta.
Proszę bardzo.
Potrzebuję prawo jazdy.
Zgubiłem je.
A karta kredytowa, którą pan płacił?
To ta.
- Dziękuję. - Do zobaczenia.
- To ja. - Mamy problemy.
ANDY: DZIEŃ NAPADU
Tu Jake z biura.
Przepraszam, że przeszkadzam, ale audytorzy jutro przychodzą...
zauważyliśmy parę nieścisłości. To dosyć nagłe.
Zadzwoń, gdy odsłuchasz.
Musisz się wyspać.
Myślałeś nad sklepem?
Musisz to rozważyć.
Mogę za ciebie otworzyć, jak będziesz w szpitalu.
Na kilka godzin, żeby klienci wiedzieli, że jesteś.
Powinni spalić to miejsce.
Andy, tu Jake.
Mam nadzieję, że odsłuchujesz wiadomości, mamy tu prawdziwy bałagan.
Audytorzy twierdzą, że dwóch zwolnionych pracowników twojego działu...
wciąż pobiera wypłatę.
Są jeszcze niezapłacone podatki.
Zadzwoń do nas.
Muszę jutro jechać do biura. Jakiś problem. Pojadę z rana.
Mama umiera, a on wraca do pracy?
Podnieś słuchawkę. Wiem, że tam jesteś.
Podnoś słuchawkę, pedale.
Jestem.
Co tu robisz? Nie jesteś umówiony.
Znasz układ. Nie możesz, ot tak przyjść.
Wróć za godzinę, napaleńcu.
Moja mama umiera.
Pech.
Następnym razem umów się.
- Ty głupi zasrańcu. - Nie odzywaj się tak.
Co jest, kurwa?!
Będziesz twardy?
Uderzysz mnie?
Po co ci była spluwa?
Miałeś pełne informacje, czemu tam był Bobby?
- Czemu?! - Myślałem, że nie dam rady sam.
Powinienem cię zastrzelić.
Jak to naprawimy, żeby mi nie poplamić butów?
Kto jeszcze o tym wie?
Składa jej ciało do ziemi...
bo jesteśmy pyłem i w pył się obrócimy.
Chrystus przemieni nasze ciała na podobieństwo swoje.
Oddajmy naszą siostrę panu.
Nienawidziła, gdy grillowałem.
Przepraszam, że nie spełniłem twoich oczekiwań.
Nigdy dobrze nie wyrażałem uczuć, nie okazywałem ci wsparcia.
Przepraszam...
że nie byłem ojca, jakiego pragnąłeś.
Chciałem byś wyrósł na kogoś lepszego ode mnie.
Myślałem, że nacisk...
Pewnie cię to nie obchodzi, ale...
naprawdę cię kocham.
I przepraszam...
Przepraszam, że nie byłem synem, którego chciałeś.
Starałeś się jak mogłeś.
Ale wciąż wolisz Hanka.
Który był większym popierdoleńcem ode mnie.
Był dzieckiem.
- Potrzebował więcej opieki. - Od ciebie.
Dzięki wyglądowi i mince szczeniaczka.
Byłeś pierwszy, ten zawsze ma trudniej.
Tak mówią.
Tak naprawdę nigdy nie czułem, że należę do rodziny.
Piękne opierzone ptaki...
Jesteś pewny, że jestem twój?
Musimy wracać do miasta.
Chodzi o ojca.
Zatrzymajmy się.
Chodzi o ojca.
To niesprawiedliwe!
Całe życie bałem się stać nim!
Przez całe życie! To niesprawiedliwe!
Nie możesz powiedzieć przepraszam i wszystko naprawić!
To nie takie proste! To kurwa niesprawiedliwe!
Tak nie można!
- Za chwilę wrócę. - Gdzie idziesz?
Muszę parę rzeczy załatwić.
Co się dzieje?
Jak wrócisz, mnie nie będzie.
Musisz gdzieś być?
Dzwonił szef, masz natychmiast oddzwonić.
Masz kłopoty?
Stęsknił się.
Gdzie jedziesz?
Coś musi się zmienić.
To znaczy?
To nie działa.
- Co? - Nasze życie.
Było źle przed Rio, teraz jest jeszcze gorzej.
- O niczym mnie nie informujesz. - Nie rozumiem.
Ja też nie. O co chodziło w samochodzie?
- To może pomóc. - Nie potrzebuję pomocy.
Zdajesz sobie sprawę, że miałam romans?
Co to ma znaczyć?
Że pierdolę się z innym facetem.
W każdy czwartek spotykałam się z twoim bratem na seks.
Ponadto, on mnie kocha.
I jestem dla niego atrakcyjna!
Przez cały czas.
Nie tylko w wakacje.
Hank?
Tak, Hank.
Nic nie powiesz?
Nie zezłościsz się?
- Gdzie pojedziesz? - Do matki.
Jak tam dotrzesz?
Taksówką.
Potrzebuję pieniędzy.
Samochód jest z tyłu.
Dodzwoniłeś się do Giny i Andy'ego. Zostaw wiadomość.
CHARLES: TYDZIEŃ PO NAPADZIE
Ostatnia osoba, której oczekiwałem. Charlie Hanson.
Wciąż jesteś złodziejem?
Przyszedłeś mnie obrażać?
- Słyszałeś o napadzie na sklep w Westchester? - Co miałbym wiedzieć?
To miasto dla uczciwych obywateli, takich jak ty.
- Słyszałeś coś? - Czemu miałbym słyszeć?
- Sprzedaję diamenty. - I upłynniasz.
Słyszałeś o młodym facecie...
- imieniem Bobby Lasada? - Zły trop.
Zastrzelił moją żonę w napadzie.
Nie żyje.
- Przykro mi. - Gówno mnie obchodzą twoje interesy.
Nic już mnie nie obchodzi. Prócz znalezienia sprawcy.
Wiesz coś?
Pamiętam, gdy zaczynałeś na tej ulicy. Młody, krótko obcięty.
Dobry przycinacz. Dawno temu.
Zawsze mnie nienawidziłeś. Nazywałeś mnie złodziejem.
Ale nie znałeś się na świecie. Niektórzy wiele zrobią dla pieniędzy.
Teraz już wiesz.
Świat to okrutne miejsce.
Niektórzy na tym zbijają kasę.
A inni są niszczeni.
Wszedł tu, był trochę podobny do ciebie.
Wszedł tu, i prawie go poznałem. Od samego początku.
To ja.
- Mamy problemy. - Jak to?
Dziewczyna Bobby'ego ma brata.
Gość mnie szantażuje.
Mówi, że pójdzie na policję, albo mnie zabije, jeśli nie zapłacę mu 10 tysięcy.
Zostań w domu, zaraz przyjadę. Coś wymyślę.
- To jakiś świr! - Coś wymyślę.
Jake chce cię widzieć. Są w sali, z gościem z urzędu.
Idę do taty.
Musze im powiedzieć, że byłeś.
Powiedz coś.
Mamy kłopoty.
Najgorsze z możliwych.
Spróbujemy to naprawić. Nie masz wyboru, musisz za mną podążać.
Bez pytań, bez wahania.
Już tak robiłem i zobacz co wyszło. Stoję tu z życiem na włosku.
Pierdol się, sam to zrobię.
Możesz tu siedzieć i czekać na wyrok.
Jaki masz pomysł?
Przepraszam. Jaki masz pomysł?
- Jak się nazywa dziewczyna Bobby'ego? - Chris.
Zadzwoń do Chris i powiedz, że spotkasz się u niej.
Po co?
Spotkamy się, jak zorientuje się, że nie mamy kasy, rozwiążemy to.
W jaki sposób?
Zobaczymy, może im zapłacimy.
On nam nie odpuści. Będziemy mu płacić do końca życia.
Wreszcie sam do czegoś doszedłeś.
Pójdziemy po forsę, zobaczymy co będzie.
Skąd tyle weźmiemy?
Może być łatwe.
Zadzwoń do Chris.
Mówiłem...
- Zamknij się! - Andy, Jezu! Zabijesz go.
Chodź.
Przytrzymaj torbę. Trzymaj, kurwa!
Trzymaj otwartą.
- Upuściłeś... - Wkładaj do torby!
Wychodź!
- Dotykałeś czegoś?! - Oszalałeś?
- Dotykałeś czegoś?! - Nie musiałeś go zabijać.
Nie pójdzie na policję! To diler.
Pójdzie do innych dilerów i dostawców. Brakuje nam 10 tysięcy ścigających.
- Dotykałeś czegoś? - Nie sądzę.
- Nie sądzisz?! - Nie sądzę! Nie!
- Nie dotykałem! - Pomyśl, do diabła!
- Dotykałeś?! - Nie wiem!
Zamknij się!
- Dotykałeś czegoś? - Nie.
Wszystko dobrze?
Idziemy.
Masz pieniądze, chico? Nie lubię zmarnowanych wypraw.
Nie wyglądasz szczęśliwie. Mogę cię nazywać Graucho?
Możesz.
- Podoba ci się to co widzisz? - Bardzo.
Wstawaj! Odwróć się!
Jak to zrobimy?
Zapłacimy, mamy mnóstwo kasy, skąd mamy wiedzieć, że nas nie oskubiesz?
- Chcę tyle by zaopiekować się Chris. - Nieźle, brat by tak o mnie nie zadbał.
Co powiesz Chris, możemy mu zaufać?
- Tak. - Mów!
Nie sądzę.
Andy, nie...
- Co mówisz? - Nie pozwolę ci na to.
- Nie? - Koniec, będziesz musiał wpierw mnie zabić.
Niezły pomysł.
Prawdę mówiąc całkiem niezły.
Wiesz, że ja wiem.
Co wiesz?
Wiem.
Przepraszam. Spierdoliłem wszystko.
Zrób to.
Śmiało.
Wyświadczysz mi przysługę.
Zrób to.
Zmiataj stąd.
Zmiataj stąd! Natychmiast!
Hank!
Z drogi!
Proszę zjechać z drogi!
Jeśli będzie przytomny, może pan spędzić kilka minut.
Tato...
Nie chciałem jej skrzywdzić.
Potrzebowałem pieniędzy.
Nie miało być żadnej broni. A jej nie miało być w sklepie.
Wszystko poszło nie tak.
W porządku, Andy.
W porządku.
ALARM
Siostro, urządzenie monitorujące wyłączyło się na chwilę.
Proszę się nie martwić. W razie czego proszę wcisnąć reset.
Tato...
Siostro!
Uwaga! Personel, kod niebieski.
Cytat z Króla Leara na podstawie przekładu Józefa Paszkowskiego